10

Egoizm i altruizm vs. szczęście w związku #137


Jerry Heath

10 Comments

  1. Dzien dobry Panie Jarku, czy można prosić o Pańską refleksję na temat tego jak reagować N chamstwo, prostackie zachowania na ulicy, w sklepie, tak, aby nie dac się znizyc do poziomu prowokatora. Ostatnio ekspedientka w sklepie na moją prośbę o powtórzenie zdania, zareagowała bardzo niegrzeczne, okazała łask ze w ogóle udzieliła informacji (kłania się sceną w barze mlecznym w filmie "Mis"). Takich przykładów jest mnóstwo. Czy za każdym razem mamy udawać że nie słyszymy, nie widzimy, rozumiec bądź współczuć takiemu nazwijmy to po imieniu chamowil Tłumaczyć sobie, że miał nieszczęśliwe dzieciństwo, że nie miał go kto nauczyć, że ma zły dzień. Jak sobie radzic z wlasna złością I chęci natychmiastowej reakcji, chęci odwetu (np pyskowka). Czy ludzie bardziej wrażliwi, lepiej wychowani, empatyczni są w takich starciach skazani na porażkę ? Czy ucieczka, brak reakcji jest dobrym rozwiązaniem? Można stawiać na inteligencję, ale celne riposty nie zawsze w danym momencie przychodzą do głowy. Ogólnie dziękuję za wszystkie materiały, filmiki, przepraszam, że nie na temat. Po prostu szukam odpowiedzi – czego uczyć wlasne dzieci, aby w starciu z chamskimi zachowaniami (wczoraj facet prawie stratował córkę wózkiem w pędzie do półki z papierem toaletowym i oczywiście nie znał słowa przepraszam. A nawet burknal, że to ona wlazi pod nogi. Corka ma siniaka na nodze). Może ma Pan jakies panaceum. Do tej pory znalazlam trzy odpowiedzi: odwet, ucieczka, zrozumienie i współczucie . Żadne z nich nie jest jednak uniwersalne. Odwet- znizam się do poziomu, ucieczka – czujesz przegraną, ostatnie – budzi się refleksją, dlaczego to cham nigdy nie ma refleksji, dlaczego to on nie moze zrozumieć, mieć współczucia. Dlaczego ja mam zawsze rozumieć i tłumaczyć sobie zachowania innych. Nie wiem, czy będzie miał Pan czas i ochotę kiedyś może przedstawic swój punkt widzenia w tej sprawie. Dziękuję I pozdrawiam

  2. Podoba mi się to podejście 🙂 Znów pokazuje, że to co jest w nas samo w sobie nie jest złe ale dodając coś do tego co już jest, można to ulepszyć 🙂 Dzięki Pana wiedzy uczę się zarządzać samą sobą 🙂 To naprawdę daje poczucie panowania nad swoimi emocjami 🙂 Dziękuję 🙂

  3. Święte słowa. Kiedyś byłam altruistką jak Zosia. Najpierw rodzice potem mąż i dzieci. Ok 40tki zaczęło mnie to powoli "uwierać" i postanowiłam małymi kroczkami robić coś dla siebie (oburzenie męża i starszego dziecka)a przełom nastąpił w sumie gdy nikt nie uczcił w żaden sposób moich 40tych urodzin. W tym wszystkim chyba najgorsze dla mnie było poczucie winy jakim mnie obarczano. Z altruizmu nigdy nie wyrosnę ale stałam się swoim przyjacielem. Tylko względem starszego syna nie umiem być "twarda" tak jak powinnam i niby mam tego świadomość ale nie umiem sobie z tym poradzić.

  4. Potwierdzenie na to, że kiedy rozumie się Miłość i działanie Prawdy jesteśmy w domu. Kochanie zaczyna sie od Siebie, kiedy człowiek ma sie ze sobą dobrze, ma się dobrze z partnerką/-em, dziećmi, innymi i całym światem. ❤ Dziękuję, potrzebowałam tego filmu. Przypadków nie ma 🥂

  5. Dziękuje za nagranie. Czytałam, że altruizm może być wysublimowaną formą egoizmu. Pytanie co będzie się z tego miało? Każda rola może dawać zysk Czy rzeczywiście istnieje coś takiego jak altruizm czy egoizm? Nie wiem.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *